Twórczość literacka Wisławy Szymborskiej

Wisława Szymborska (a właściwie Maria Wisława Anna Szymborska) to znana i ceniona polska autorka – żyła w latach 1923 – 2012. Jest laureatką Nagrody Nobla w dziedzinie literatury, którą otrzymała w 1996. Tworzyła przede wszystkim poezję i eseje, a także zajmowała się pisaniem felietonów oraz tłumaczeń. Za twórczość oraz swoją postawę została nagrodzona wieloma ważnymi odznaczeniami, w tym między innymi Orderem Orła Białego (w 2011), Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (w 1974),  Złotym Krzyżem Zasługi (w 1955), a także chociażby Nagrodą Goethego, Nagrodą Herdera oraz Nagrodą Literacką Miast Partnerskich Torunia i Getyngi im. Samuela Bogumiła Lindego. Posiadała tytuł honoris causa Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu oraz Honorowe Obywatelstwo Stołecznego Królewskiego Miasta Krakowa – to właśnie z tym miastem była w szczególny sposób związana.

Wisława Szymborska – królowa wierszy

Od 2013 roku zgodnie z wolą autorki zawartą w jej testamencie przez Fundację Wisławy Szymborskiej przyznawana jest Nagroda Poetycka im. Wisławy Szymborskiej – jej laureatem może być książka poetycka wydana po polsku (lub w polskim przekładzie) w roku poprzednim. W tym momencie nagroda ta jest najwyższą pod kątem finansowym nagrodą literacką w Polsce i wynosi aż 200 tysięcy złotych. Autorka w ten sposób chciała docenić polskich twórców oraz zapewnić im możliwość rozwoju oraz promocji.

Twórczość literacka Wisławy Szymborskiej

Swoje pierwsze wiersze publikowała między innymi w Dzienniku Polskim. Jej debiutem książkowym był wydany w roku 1952 tomik wierszy zatytułowany „Dlatego żyjemy” – wcześniej jej tomik wierszy „Wiersze” (znany również jako „Szycie sztandarów” nie został dopuszczony do druku. W swoim życiu tworzyła dla wielu znanych czasopism oraz gazet oraz czynnie uczestniczyła w życiu publicznym.

Twórczość literacka Wisławy Szymborskiej jest powszechnie omawiana na zajęciach z języka polskiego w polskich szkołach na różnych stopniach edukacji. W swoim życiu autorka wydała kilkanaście tomów poetyckich oraz zbiorów poezji, z których najbardziej popularne są między innymi:

  • „Wołanie do Yeti”,
  • „Sto pociech”,
  • „Koniec i początek”,
  • „Ludzie na moście”,
  • „Dwukropek”,
  • „Tutaj”,
  • „Sto wierszy – sto pociech”,
  • „Miłość szczęśliwa i inne wiersze”.

W 2014 roku na podstawie maszynopisu zmarłej poetki został wydany ostatni tom jej poezji pod tytułem „Czarna piosenka”. Wisława Szymborska porusza rozmaitą tematykę – często dość trudną i kontrowersyjną. Pisała o miłości, cierpieniu, radości z życia, śmierci, a w wielu jej wierszach można odkryć tzw. „drugie dno”, co jest związane wielokrotnie z okresami w których tworzyła (m.in. stan wojenny).